برای دانلود کردن این لینک کلیک کنید بر روی آسمان اطلسی- اخشابی به یک سایت دیگر وارد می شوید در آنجا باید بر روی Download file كليك كنيد تا شروع كند.

از من مي پرسيد دانلودش كنيد اين موسيقي مطمئناً شما تاييد مي كنيد به جز حامد زراوندي.

آسمان اطلسی- اخشابی                                                           حجم موزيك:۹۹۹ كيلو بايت kb

نوشته شده توسط MHE ساعت: 11:8

 درباره نويسنده عاشقانه نويس:

   در ميان شاعران و نويسندگان ايراني بسيار اندكند كساني كه   نامه هاي عاشقانه خود را به يادگار گذاشته باشند. شاعر برجسته ي معاصر نيما يوشيج يكي از اين معدود نمونه هاست .در نامه هاي عاشقانه نيما ما با چشم اندازي بسيار لطيف و شورانگيز رو به رو مي شويم.

نيما در سال 1276 هجري شمسي در دهكده اي به نام يوش واقع در مازندران چشم به جهان گشود؛ خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده فرا گرفت ولي دلخوشي چنداني به آخوند ده نداشت چون او را شكنجه مي داد و در كوچه باغها دنبال نيما مي كرد؛ پس به تهران رفت و در مدرسه عالي سن لويي مشغول تحصيل شد... در مدرسه از بچه‌ها كناره گيري مي كرد و به گفته خود نيما با يكي از دوستانش مدام از مدرسه فرار مي كرد و پس از مدتي با تشويق يكي از معلمهايش نظام وفا به شعر گفتن مشغول گشت  و در همان زمان با زبان فرانسه  آشنايي يافت و به شعر گفتن به سبك  خراساني مشغول گشت.

   در سال 1300 منظومه قصه رنگ پديده را سرود كه در روزنامه ميرزاده عشقي به چاپ رساند.... در همان زمان بود كه مخالفت بسياري از شاعران پيرو  سبك قديم را برانگيخت... شاعراني چون مهدي حميدي ،ملك الشعراي بهار و ... به مخالفت و دشمني با وي پرداختند و به مسخره و آزار وي زدند.

   نيما سبك خاص خود را داشت و به سبك شاعران قديم شعر نمي سرود و در شعر او مصراعها كوتاه و بلند مي شدند.

نيما پس از مدتي به تدريس در مدرسه هاي مختلف از جمله مدرسه عالي صنعتي تهران و همكاري با روزنامه هايي چون مجله موسيقي ، مجله كوير و ... پرداخت.

   از معروفترين شعرهاي نيما مي توان به شعر هاي افسانه، آي آدمها، ناقوس ، مرغ آمين اشاره كرد.

   نيما در 13 دي 1328 در سن 52 سالگي چشم از جهان فروبست.

                                                                              روح اين عاشق خدايي شاد باد

نوشته شده توسط MHE ساعت: 19:57

 aعــشــــق d

وقتي گريبان ابد با دست خلقت مي دريد                                   وقتي ابد چشم تو را پيش از ازل مي آفريد

وقتي زمين ناز تو را در آسمانها مي كشيد                               وقتي عطش طعم تو را با اشكهايم مي چشيد

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلي                                  چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

يك آن شد اين عاشق شدن، دنيا همان يك لحظه بود            آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتي كه من عاشق شدم شيطان به نامم سجده كرد                 آدم زميني تر شد و عالم به آدم سجده كرد

من بودم و چشمان تو نه آتشي و نه گلي                                        چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

نوشته شده توسط MHE ساعت: 9:48